Ołówek – jest nic innego jak narzędzie, które służy do pisania na papierze i drewnie. Jego główna zaletą w porównaniu do innych przedmiotów piszących, jest możliwość łatwego starcia za pomocą gumki. Pierwsze modele służyły już do pracy w XVI wieku, jednak w pełni został on opatentowany dopiero w 1858 r.

Pierwsze modele wykonane były z drewna, gdzie w środku umieszczany był wkład z grafitu. W dzisiejszych czasach jako wkład służy zarówno grafit jak i kaolin, ołówekjednak oprawa wykonywana jest zarówno z drewna jak i tworzywa sztucznego, a nawet srebra czy złota. Nie zmieniła sie jednak zasada działania tego narzędzia, podczas pisania grafit ściera się na kartce czy innych obiektach. Grafit szybko się jednak ściera, dlatego w przypadku ołówka z drewna należy często go ostrzyć za pomocą temperówki, w przypadku nowszych modeli wykorzystuje się same wkłady grafitowe umieszczone w metalowym mechanizmie, który za pomocą specjalnego mechanizmu wysuwa końcówkę wkładu. Sam grafit różni się zarówno odcieniem jak i twardością. Różnice te otrzymuje się poprzez odpowiednią mieszankę grafitu z kaolinem. W mieszance tej im więcej występuje grafitu tym ołówek pisze bardziej miękko, a jego barwa jest ciemniejsza i odwrotnie, im więcej kaolinu tym, ołówek staje się twardszy i jaśniejszy.

Taka proporcja została opracowana ze względu na przeznaczenie ołówka, modele twarde idealnie nadają się do pracy w rysunku technicznym, są dokładniejsze nie ścierają się tak szybko, a ich ślad może być bardzo cienki. Grubsze ołówki natomiast, lepiej sprawują się podczas rysowania na różnych powierzchniach, takich jak drewno, ściany, dobrze sprawują się podczas rysowania i szkicowania czyli podczas rysunku artystycznego.

 

Ołówek ma swoje oznaczenie, określa ono własnie twardość i odcień:

twardosc olówka

 

 

Metody wytwarzania ołówka – na początku pierwszą czynnością jaką należy dokonać jest rozdrobnienie grafitu. Do tej czynności stosuje się specjalne maszyny, w których sprężone powietrze sprawia, iż kawałki grafitu kruszą się poprzez zderzanie między sobą. W dalszej części miesza się go z kaolinem, dodając wodę w celu uzyskania konsystencji przypominającej kit. Dzięki odpowiedniej konsystencji grafit można ukształtować teraz w długie i cienkie rurki. Tak przygotowany grafit, tnie się na odpowiednią długość i przenosi do pieca, gdzie w temperaturze 1200 stopni celsjusza twardnieje. Otrzymany stwardniały grafit lekko się woskuje i umieszcza w drewnianej oprawce. Ołówek drewniany wygląda jak jedna całość, jest to jednak złudne są to dwie listewki, w których nacięte zostały rowki. Do jednego z nich wkłada się wkład grafitowy a druga część zostaje przyklejona. W ostatniej fazie produkcji ołówek zostaje wykończony, czy to poprzez malunki, czy oklejenie go. Na końcu umieszcza się przeważnie gumkę.

W dzisiejszych czasach ołówki produkuje się przeważnie ze sztucznego tworzywa, gdzie wkłady grafitowe umieszcza się w środku. Są to pojedyncze cieniutkie wkłady grafitowe bez oprawy. Stalowy mechanizm utrzymuje je w środku, należy pamiętać, aby nie wysunąć grafitu za dużo ze stalowej końcówki, ponieważ jest on kruchy i łatwo ulega złamaniu.

Grafit występuję w kilku rozmiarach 0,3 – 0,9 mikrona, najczęściej jednak popularne są dwa rozmiary 0,5 oraz 0,7 mikrona.

 

 

 

Comments

comments